A Mexilla ou o percebe: ¿ou pasmo?

UXÍO LABARTA

O éxito dos cultivos de mexillón aséntase na dispoñibilidade de semente no medio natural. Nos últimos anos observouse unha menor abundancia de cría en Chile e algúns países europeos. En Galicia, estas fluctuacións á baixa na proliferación de semente detectáronse desde o ano 2017.

A cría de mexillón obtense nas rochas do litoral ou en cordas colectoras suspendidas, entre os meses de marzo e outubro. A semente de colector temperá está dispoñible a partir de xullo para o seu manexo, co risco dunha predación devastadora por peixes tan daniños para ela como exquisitos para os humans. A de rocha comézase a colleitar e plantar nas cordas xa avanzado novembro. Todo iso si os peches decretados da explotación por mareas vermellas deixan espazo para colgar as novas cordas con semente nas bateas. As necesidades de mexilla, en aumento coa colleita de mexillón sen desdobre, estímanse nunhas 7.000 toneladas ao ano para unha colleita anual de 250.000.

Na maior parte das bateas utilízase só semente procedente de intermareal rochoso (66 %). Noutras altérnase a de rocha e a de colector, e só unha parte dos cultivadores emprega exclusivamente esta última cría, amplamente estudada polo noso grupo do CSIC.

O estudo máis accesible ao público sobre semente de rocha (Brea Bermejo, 2009) estima nunhas 18.000 toneladas a biomasa anual de mexilla dispoñible entre Ortegal e o Miño. Desde hai máis de 15 anos descoñécense outros estudos ou seguimentos destas poboacións de rocha.

Aínda así, é sabido que existen zonas de semente de escasa calidade pola súa mestura con individuos adultos ou por baixa densidade. A calidade desta semente depende do gradiente vertical da zona intermareal, con cría de mellor calidade nas zonas infralitorales -próxima á calidade da das colectoras-, accesibles só nas grandes secas coas lúas.

Como ven, un mundo complexo e apaixonante ecolóxica e economicamente. Ante o que cabe todo. Incluso o risco certo do cambio global, particularmente nunhas poboacións intermareais das que dependen -ademais de percebes e ourizos- a mexilla necesaria para o cultivo do mexillón. No estudo de Brea -con datos dos primeiros anos do século XXI- incluíase a superficie explotable, o recubrimento, e a potencia da semente de mexillón para cada zona, así como mapas de distribución.

Por máis que en 20 anos todo iso puido cambiar. O traballo complétase cun ditame da explotación que se considerou máis adecuada entón percebe ou mexilla- para cada tramo de costa estudado. A explotación formalmente está regulada, pero iso non evita conflitos. Entre percebeiros e bateeiros, ou entre estes e as confrarías con autorizacións territoriais (sic). A explotación de mexilla de rocha e do percebe, onde coinciden, choca.

Os estudos existentes sobre mexilla de colector e de rocha, tamén sobre percebe, permiten hai moito tempo que o continuado conflito latente pase a ser unha oportunidade para a revisión da regulación. Imprescindible para a continuidade deses 18 mil millóns de mexillóns que viven nas nosas rías e para a explotación dos outros recursos concorrentes. Si dunha vez a consellería decide pórse a iso. Os demais tamén. Todo, menos continuar no pasmo.

POR UXÍO Labarta Profesor Ad Honorem do CSIC

Link: http://www.lavozdegalicia.es

Esta entrada foi publicada en Cedeira, Comarcas, Emprego, Furtivismo, Galicia, Lonxa Cedeira, Mar, Marisqueo, Percebe, Percebe de Cedeira, Pesca, Politica, Politica Pesqueira. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s