Bruxelas pon reparos a cubrilo cesamento de actividade das mariscadoras do montón

Os eurodeputados españois esixen que non se deixe ao colectivo fóra das axudas.

I. S. ARTERO, E. ABUÍN
BRUXELAS, REDACCIÓN

A Comisión de Pesca do Parlamento Europeo analizou onte o paquete de axudas proposto a semana pasada pola Comisión Europea para mitigar os efectos do coronavirus no sector pesqueiro e acuícola. Tras un debate de dúas horas co comisario do ramo, Virginijus Sinkevicius, a través dunha videoconferencia infestada de continuos problemas técnicos, quedou en evidencia a necesidade de modificar algún dos puntos para que o apoio á formulación do Executivo sexa maioritario.

Os eurodeputados españois insistiron de novo na importancia de abrir estas axudas ao marisqueo, pero o comisario de Medio Ambiente, Océanos e Pesca escúdase en que os mariscadores non son vítimas «dun distanciamento social obrigatorio de seguridade e que non contan con grandes custos de infraestrutura» para excluír ao sector das axudas de cesamento temporal e por perda de ingresos.

A socialista andaluza Clara Aguilera tratou de ilustrar ao comisario sobre que é o marisqueo facendo fincapé en que «a actividade está totalmente parada» porque non hai a quen venderlle co peche da canle horeca. Nesa liña, o seu compañeiro de filas, o galego Nicolás González, recordou que son máis de 3.800 as persoas que viven do marisqueo a pé en Galicia, a maioría mulleres. «A presidenta da Comisión, Ursula von der Leien, di que non imos deixar a ninguén atrás», recordou antes de esixir unha solución para o sector. «Sempre dicimos que a pesca artesanal é unha prioridade, é o momento de demostralo», concluíu.

O popular Gabriel Mato foi máis duro co comisario e cualificou o plan da Comisión de «insuficiente no fondo e inadecuado na forma». O seu compañeiro Francisco Millán Mon recordou a Sinkevicius que os mariscadores «abandonaron a súa actividade ante o derrubamento dunha demanda que depende case exclusivamente da restauración». Por iso considera que «sen o apoio do Fondo Europeo Marítimo de Pesca (FEMP), esta situación pode supor a ruína para un sector moi importante para rexións como Galicia, e intensivo en man de obra feminina».

Alegacións ou emendas

Este é un dos catro puntos que os coordinadores das distintas familias políticas da Eurocámara deseñaron para enviar ao comisario Sinkevicius. En función da resposta do lituano, decidirán si presentar ou non emendas ao seu plan, que debería aprobarse no pleno do próximo 16 de abril.

No primeiro borrador do documento piden á Comisión que revise a compensación polo cesamento temporal de actividades a aqueles que non puideron saír a faenar un mínimo de 120 días durante os dous últimos anos e que a abra aos pescadores a pé, entre os que se atopan os mariscadores. En segundo lugar, unha axuda ao almacenamento, para que non se beneficien tan só aqueles que están afiliados ás organizacións de produtores. O terceiro punto ten unha orientación lingüística: a Eurocámara pide que a Comisión compense aos acuicultores por unha redución de ingresos e non de produción. En último lugar, os parlamentarios instan o Executivo comunitario a ser máis flexible cos Estados membro á hora de usar o fondo de acordo ás necesidades específicas de cada país.

A loita por que se entenda que o seu produto non é de primeira necesidade

Mari Carmen Vázquez, patroa maior de Lourizán, lamentaba onte o descoñecemento que hai da realidade do marisqueo. Obríganos a ir traballar porque forman parte da cadea de abastecemento alimentario, pero ninguén na Administración central acaba de captar o matiz de que o seu produto non é de primeira necesidade. E menos para unha poboación confinada nunha economía en hibernación e que non está para facer «mariscadas non balcón». Si os mariscadores non van traballar é «porque non hai compradores», tendo en conta que a canle horeca, toda a hostalería, está pechado. Admite que teñen algún que outro pedido, pero «non imos baixar 400 persoas para 2.000 quilos que poden encargar» e expor así a súa saúde e a dos seus. E por iso empéñase, como o resto das confrarías nas que o marisqueo ten un peso importante, en que se poidan acoller ao cesamento de actividade por causa de forza maior. Porque non ter clientes encaixa nesas circunstancias. Como tamén se acomoda o feito de que haxa un virus solto e non poidan atender as recomendacións sanitarias.

Vázquez recalca, ademais, que ese concepto de forza maior é algo polo que cotizan no seguro de todos os meses, polo que non entende esas reticencias a activar esa liña de axudas. Sobre todo porque van ter pechadas outras. As de almacenamento, por exemplo. O seu produto non é como o peixe, que se pode conservar e vender máis adiante: «Non vas conxelar unhas ameixas para vendelas máis adiante», di.

Link: http://www.lavozdegalicia.es

Esta entrada foi publicada en Cedeira, Comarcas, Galicia, Lonxa Cedeira, Mar, Marisqueo, Mulleres do Mar, Politica, Politica Pesqueira, Traballo. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s